Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

Ονειρο στο...ονειρο

Ανοιγω τη σιδερενια πορτα της αυλης.
Ακουγεται το γνωριμο τριξιμο καθως γυριζω στα κοριτσια και τα καλωσοριζω στο σπιτι της γιαγιας και του παππου.
Ξερουν οτι εχω ενα "δευτερο σπιτι".
Ενα σπιτι δυο τετραγωνα απο το δικο μου.
Ενα σπιτι που λατρευω γιατι μου φερνει στο νου μου τα παιδικα μου χρονια ..οταν ακομα ζουσε ο παππους μου.
-Γιαγια!
-Καλως τις κουκλες μου!
-Θα καθισουμε εδω εξω γιαγιουλα μου!
-Οταν πεινασετε ελατε προς τα μεσα.Εχω κανει καρυδοπιτα.

Ειναι καποια μερη που τα νιωθεις τοσο δικα σου,τοσο κομματι απο τη ζωη σου,που οταν τα επισκεπτεσαι,απλα νιωθεις οτι ταξιδευεις σε θαλασσα αναμνησεων.

-Ειναι πολυ ομορφο το σπιτι της γιαγιας σου πραγματι.Απο ποτε εμεναν εδω οι παππουδες σου?
-Παει καιρος..

Ξαφνικα παγωνω.
Γυριζω το ξεφαλι μου στο δρομακι που βγαζει στον κεντρικο.
Ο ηλιος βγαινει και φωτιζει προς τη γωνια του δρομου.
Βλεπω το αυτοκινητο του παππου μου,austin μοντελο του '67,να στιβει και να πλησιαζει.
Η πορτα ανοιγει.
Τον βλεπω να βγαινει εχοντας καρφωμενα τα ματια του στο σπιτι.
Απο την πορτα του συνοδηγου κατεβαινει η γιαγια μου.
Ποσο νεοι ειναι και οι δυο.
-Πως σου φαινεται Ελενη?
-Εγινε πολυ ομορφο Θαναση μου!
-Την αλλη βδομαδα θα εχουμε ερθει με το καλο!
-Καλοριζικο να ειναι..και τιποτα αλλο δεν θελω.Αυριο θα φερουμε και τις μικρες.
-Να ειμαστε γεροι να το χαρουμε.


Η καρδια μου αρχιζε να ποναει.
Η συγκινηση γινοταν ενας χειμαρρος που με επνιγε.
Τα ματια μου αρχιζαν να μουσκευουν.
Και μεσα στη θαλασσα συναισθηματων και αναμνησεων(απο τις αφηγησεις της γιαγιας μου)ακουσα τα κοριτσια να με φωναζουν προσπαθωντας να με βγαλουν απο τις σκεψεις μου.

-Ε τι επαθες?Ονειρευεσαι?Σε ρωτησα ποσο καιρο εμεναν εδω οι παππουδες σου!

-.....πολλα χρονια...λιγο μετα αφου γεννηθηκε η μαμα μου.


Και ενω η συγκινηση που με ειχε συνεπαρει δε σταματουσε,
ηθελα να τρεξω να αγκαλιασω τον παππου μου..τον ειδα!..αλλα δε μπορεσα.
Αρχισα να στιφογυριζω εντονα στο κρεβατι μου.
Ανοιγω ξαφνικα τα ματια μου.
Βλεπω τον απενατι τοιχο.
Ειμαι στο δωματιο μου.
Ονειρευομουν...ψελλισα...και ειδα ενα ονειρο.

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

Μηνυμα Προς Βατραχι

Ωραιααα!
Με βρηκες.
Συγχαρητηρια.
Φυσικα και θα ερχοσουν.
Η περιεργεια ειναι γλυκια αμαρτια.
Και τα ματια τρεχουν πιο γρηγορα απο το www.-
Και αν παλι οχι,
οι λιγοστες πληροφοριες που πηρες ,
το εκαναν παιχνιδακι για σενα.
Φροντισε να εισαι ειλικρινης τουλαχιστο κυριε μου.
Γιατι εισαι και ο μοναδικος που ξερει τι εστι dalibu.
Εγινες η αιτια να ποσταρω μετα απο πολυ καιρο.
Το αθλημα το ειχα εγκαταλειψει τελευταια.
Αλλα δε κρατηθηκα.
Καλως ηρθες.

Αναγνώστες